Blogartikelen schrijven voor marketingbureaus

De schrijfkolom is bewust sober: één blok tegelijk, in de zeven soorten waaruit een blogartikel bestaat (twee kopniveaus, alinea’s, blockquotes, lijsten met opsommingstekens en genummerde items, en scheidingslijnen). Vet, cursief, inline code, doorhalen en links typ je als opmaaktekens midden in de tekst, en een blok toont zijn brontekst alleen zolang je erin zit.

Eromheen zit alles wat een lange schrijfsessie nodig heeft. Een statusregel in de editor laat zien dat er wordt opgeslagen en wanneer dat klaar is; mislukt het opslaan, dan biedt de regel „Retry” (opnieuw proberen) aan, en is de editor offline, dan zegt hij dat en probeert hij het opnieuw. Ongedaan maken en opnieuw uitvoeren gelden voor het hele document, een schuine streep in een leeg blok wisselt het bloktype, en een plakactie uit Google Docs, Word of een webpagina behoudt koppen, lijsten, vet, cursief en links. De focusmodus verbergt de gidsbalk en via de outline verplaats je een hele sectie omhoog of omlaag.

De balk naast de editor telt wat er op de pagina staat: woorden, tekens, zinnen, en een leestijd die het gehanteerde tempo noemt. Daarnaast staat er een Flesch-leesgemak met bijbehorend leesniveau, gemarkeerd als berekend uit de zins- en woordlengtes van het concept.

Alles in die balk beweegt omdat de tekst beweegt. Aantallen woorden, leestijd, leesgemak en de structuurcontroles zijn allemaal afgeleid van de tekst, dus elk cijfer is terug te voeren op het concept.

De richtlijnen dekken wat bepaalt of een post leesbaar en deelbaar is: een titel van een zinnige lengte, een metatitel en een metabeschrijving die in een zoekresultaat passen, een opening die met lopende tekst begint, een paar echte secties, alinea’s die geen tekstmuur zijn geworden, iets dat de pagina opbreekt, een link, en een leesgemak boven de ondergrens. Drie extra checks verschijnen zodra ze van toepassing zijn: een woordendoel dat je zelf instelt, en twee voor de termen die je bijhoudt. De samenvatting telt hoeveel van de gecontroleerde punten zijn gehaald.

Daarnaast staan stijlsuggesties, op dezelfde manier gemeten: lange zinnen, vermoedelijk passieve zinnen, bijwoorden op „-ly”, vulwoorden, afzwakkende woorden, herhaalde zinsopeningen en clichés. Het zijn suggesties die een schrijver naast zich neer kan leggen, en geen ervan verandert een telling of een richtlijn.

Een post kan de paar termen dragen waar hij over moet gaan, aangeboden uit de zoekwoordlijsten van die klant, zodat een schrijver kiest uit onderzoek dat het team al heeft gedaan. Voor elke term toont de balk waar die daadwerkelijk voorkomt: titel, koppen, hoofdtekst en meta.

De termen benoemen en het gebruik tellen houdt de balk eerlijk, want elk cijfer is terug te voeren op de woorden op de pagina.

Metatitel, metabeschrijving en slug zijn velden op de post, geen bijgedachte bij het publiceren, en een voorbeeldkaart legt ze neer zoals een resultaat wordt neergelegd, zodat je ziet waar een beschrijving zou worden afgekapt. De kaart zegt dat het een opmaakvoorbeeld is en geen live zoekresultaat, en er wordt niets opgehaald.

Schrijf je ze naast het concept, terwijl het argument nog vers in je hoofd zit, dan beschrijven ze het artikel in plaats van de titel te herhalen. Als de AI Writer een post plant, stelt hij alle drie voor, zodat jij ze kunt bewerken.

Geef de AI Writer een briefing: het onderwerp, het soort post (how-to, lijst, vergelijking, vraag of gids), een lengte van ongeveer 800 tot ongeveer 3.000 woorden, de zoekwoorden, de lezer, de toon en een call-to-action. Hij begint nog niet met schrijven, maar stelt een plan voor: titelvarianten, de metatitel, metabeschrijving en slug, de zoekintentie, wat de lezer eraan heeft, elke sectie met doel, kernpunten, tussenkoppen en woordenbudget, een FAQ en de afsluitende call-to-action.

Je bewerkt het plan of vraagt om een ander, en pas als je het goedkeurt schrijft de AI het hele concept in de editor. Daarbij volgt de AI wat goede blogartikelen gemeen hebben: een inleiding die aansluit bij de situatie van de lezer, vraagkoppen waar meteen een antwoord op volgt, lijsten die je snel kunt scannen, een FAQ en een duidelijke volgende stap, met de zoekwoorden op een natuurlijke manier verwerkt. Feiten over de klant komen alleen uit de eigen informatie van de klant en de AI heeft de opdracht nooit statistieken of citaten te verzinnen. Het werk gaat door als je de pagina verlaat, en een controle na het schrijven markeert alles wat een tweede blik waard is, zoals een cijfer dat de gegevens nergens noemen, een zin die klinkt als standaardtekst of een link die is verwijderd.

Bij één alinea biedt „Rewrite with AI” de keuze uit „Improve”, „Shorten”, „Expand”, „Simplify”, „Fix grammar” en „More persuasive” (verbeteren, inkorten, uitbreiden, vereenvoudigen, grammatica corrigeren, overtuigender) of je eigen instructie, met alternatieven waarmee je de alinea vervangt of eronder invoegt. Assist stelt nog steeds titels, outlines, intro’s, een sectie of metabeschrijvingen op.

Elke post houdt zijn eigen geschiedenis bij. Terwijl je schrijft, bewaart de editor elke tien minuten een herstelpunt; er wordt een versie bewaard wanneer je een post op „Ready” (klaar) zet en voor en na een AI-concept, en je kunt er zelf een bewaren. Bekijk een voorbeeld van elke versie en herstel hem; wat het herstel vervangt, wordt eerst bewaard, zodat het herstel zelf ook ongedaan kan worden gemaakt.

De lijst is afgebakend tot één klant en gegroepeerd per thema, met de statussen concept en klaar, zoeken en een woordentelling op elke regel, zodat een redacteur het hele contentprogramma van een account overziet.

Uitleveren is een export die past bij elk CMS dat de klant gebruikt. Kopieer de post als Markdown of HTML, kopieer hem met opmaak voor Google Docs of WordPress, of download Markdown (desgewenst met front matter voor titel, slug, beschrijving en zoekwoorden) of een zelfstandig HTML-bestand. De HTML escapet tekst en laat elke link vallen die geen gewone weblink is.