Blog yazma aracı: temaya bağlı taslaklar ve taslaktan ölçülen bir rehber

Yazım sütunu bilinçli olarak sadedir: bir blog yazısının gerçekten yapıldığı yedi türden birer blok, yani iki başlık düzeyi, paragraflar, blok alıntılar, madde işaretli ve numaralı öğeler ve ayraçlar. Kalın, italik, satır içi kod, üstü çizili ve bağlantılar metnin içinde işaretler olarak yazılır; bir blok, siz ondan çıktığınızda görüntülenen halini, içindeyken ise kaynağını gösterir; hiçbir şey bir biçimlendirme araç çubuğunun arkasına saklanmaz.

Bu, konsolun başka bir yerinde toplantı notlarının çoktan kullandığı aynı düzenleme dilbilgisidir; bir müşteri toplantısında daha önce not almış olan bir yazar, burada da nasıl yazacağını hiç öğrenmeden zaten bilir. Taslaklar, siz yazarken kısa bir gecikmeyle kendini kaydeder; unutulacak bir Kaydet düğmesi ve bir dizüstü bilgisayar cümlenin ortasında kapandığında kaybolan bir paragraf yoktur.

Editörün yanındaki ray, sayfada ne varsa onu sayar: kelimeler, karakterler, cümleler ve kullandığı hızı adıyla anan, gizemli bir dakika rakamı sunmayan bir okuma süresi. Ayrıca bu taslağın kendi cümle ve kelime uzunluklarından hesaplandığı belirtilen bir Flesch okunabilirlik puanı ve okuma düzeyi verir; bu, arayabileceğiniz bir formüldür, hazır bir not değil.

O raydaki her şey, yazı hareket ettiği için hareket eder. Anahtar kelime zorluğu, rakip boşluğu ya da yüz üzerinden uydurma bir puan yoktur, çünkü bunların hiçbiri bir metin dosyasından dürüstçe türetilemez ve araç bunun tersini iddia etmez. Geriye kalan sayı elbette daha küçüktür, ama tamamen güvenilirdir; bu, bilinçli olarak baştan seçtiğimiz bir takastır, yanlışlıkla düşülmüş bir eksiklik değil.

Kılavuzlar, bir yazının gerçekten okunabilir ve kolayca paylaşılabilir olup olmadığına karar veren şeyleri, tek tek ve açıkça kapsar: makul uzunlukta bir başlık, bir arama sonucunun gösterdiği sınırlar içinde bir meta başlık, ne eksik ne de kesilmiş bir meta açıklama, bir başlıkla değil düz yazıyla başlayan bir giriş, en az birkaç gerçek bölüm, duvar gibi uzamamış paragraflar, sayfayı hafifleten bir şey, en az bir bağlantı ve tabanın üzerinde bir okunabilirlik. Üç kontrol daha yalnızca geçerli olduklarında görünür: sizin belirlediğiniz bir kelime hedefi ve izlediğiniz terimler için ikisi.

Karşılananların, denetlenenler içindeki sayısı olarak raporlanırlar, her biri neden önemli olduğunu söyleyen tek bir düz cümleyle. Sürekli üç madde eksik kalan bir kontrol listesi, insanları onu görmezden gelmeye alıştırır; bu yüzden henüz karşılayamadığınız bir kontrol basitçe gösterilmez. Ve burada hiçbir şey bir sıralama algoritmasının neyi ödüllendirdiğini bildiğini iddia etmez.

Bir yazı, hakkında olması gereken birkaç terimi taşıyabilir; bunlar doğrudan o müşterinin anahtar kelime listelerinden sunulur, böylece yazar ezberden bir ifade yazmak yerine ekibin çoktan yaptığı araştırmadan seçim yapar. Her terim için ray, gerçekte nerede geçtiğini gösterir: başlık, başlıklar, gövde, meta; bu da hakkında yazdığınız bir terimle dokuzuncu paragrafta bir kez andığınız bir terim arasındaki farktır.

Bilinçli olarak hiç eklemediği şey ise bir hacim ya da rekabet rakamıdır, çünkü aracın arkasında hiçbir zaman canlı arama verisi bulunmaz. Terimleri adlandırmak ve kullanımını saymak dürüsttür, bunu kimsenin ölçmediği bir sayıyla süslemek değildir; farkı fark eden bir müşteri, raporun geri kalanına da güvenmemeye başlar.

Meta başlık, meta açıklama ve slug, yayınlanırken sonradan eklenen bir düşünce değil, yazının kendi alanlarıdır; bir önizleme kartı bunları bir sonucun dizildiği gibi dizer, böylece bir açıklamanın nerede kesileceğini görürsünüz. Kart, açıkça bir biçim önizlemesi olduğunu, canlı bir arama sonucu olmadığını söyler ve hiçbir şey getirmez.

Var olmasının nedeni oldukça basittir: meta alanları, bir yazının neredeyse her zaman en son ve en özensiz yazılan kısmıdır, çoğunlukla da onu sonunda CMS’e yapıştıran kişi tarafından, aceleyle ve dikkatsizce. Onları taslağın yanında, yazının tezi hâlâ aklınızdayken yazmak, sonunda başlığı tekrarlamak yerine makaleyi tarif etmelerini sağlar.

Asistan paneli, bağladığınız temadan ve yazdığınız kelimelerden taslak üretir: beş biçimde çalışma başlıkları, her bölümün ne işe yaradığına dair bir notla bir bölüm planı, bir açılış paragrafı, seçilen bir başlık altındaki bölüm için ilk bir deneme ya da görüntülenen uzunluk içinde arama açıklamaları. Aynı istek her zaman aynı taslakları döndürür ve panel tam olarak nereden geldiklerini söyler.

Bu, sizin müşterinin kendi sesinde baştan yeniden yazacağınız bir iskelettir ve gerçek bir yazarlık gibi süslenip sunulmak yerine, olduğu gibi, tam olarak öyle etiketlenir. Buradaki dürüstlük, meselenin ta kendisidir: bir başlangıç yapısı, bir yazı yazmanın en kötü yirmi dakikasını alır, bitmiş makaleyi bir makinenin yazdığını iddia etmek ise bir editörün her satırına güvensizlik duymasına yol açardı.

Liste her zaman tek bir müşteriye kapsanır ve temaya göre gruplanır; bir tema filtresi, taslak ve hazır durumları, başlıklar arasında bir arama ve her satırda bir kelime sayısıyla birlikte. Böylece bir editör tek bir bakışta, bir hesabın tüm içerik programını ve her bir parçanın şu anda tam olarak nereye ulaştığını, hiç arama yapmadan görebilir.

Teslim etmek, dünyadaki her CMS ile sorunsuzca bütünleştiğini iddia etmemiz gereken karmaşık bir yayın hattı değil, basit ve dürüst bir dışa aktarmadır: yazıyı Markdown ya da HTML olarak kopyalayın ve sitenin yaşadığı yere yapıştırın. HTML dışa aktarımı metni kaçış karakterleriyle özenle korur ve şeması normal bir web şeması olmayan her bağlantıyı otomatik olarak düşürür; sonuçta araçtan çıkan şey, herhangi bir sayfaya güvenle yapıştırılabilir.