Facebook-paginastatistieken voor bureaus: je pagina gemeten zoals Meta het zelf doet

Facebook telt een paginalike en een volger apart, omdat het aparte handelingen zijn. Iemand kan een pagina liken en die later dempen, en iemand kan een pagina volgen zonder hem ooit te liken – daardoor lopen de twee aantallen uit elkaar, en een rapport dat er maar één van publiceert, beantwoordt maar de helft van de vraag. Het tabblad Paginagroei toont beide, elk met een eigen paar bewegingen: nieuwe likes tegenover ontlikes, nieuwe volgers tegenover ontvolgingen, getekend als balkparen zodat het verloop onder een rustig nettocijfer zichtbaar wordt in plaats van verondersteld.

Onder de balken loopt een dagtabel door de meest recente dagen van de gekozen periode en geeft voor beide aantallen tegelijk de aanwas, het verlies en het netto resultaat per dag. Dat is de weergave die de ongemakkelijke vraag in een maandelijks overleg beantwoordt – niet óf de doelgroep groeide, maar op welke dag die groei stokte, en of de mensen die vertrokken de pagina hadden geliket of alleen volgden. Ontlikes zijn het cijfer dat niemand uit zichzelf noemt; het in dezelfde tabel zetten als de winst is wat het groeiverhaal geloofwaardig maakt wanneer het goed nieuws is.

Het tabblad Posts geeft alles weer wat de pagina in de gekozen periode publiceerde, met type, publicatiedag, bereik, het virale aandeel daarin, interacties, reacties, opmerkingen, gedeelde posts, interactiepercentage en linkklikken – sorteerbaar op interactie, bereik of recentheid. Elke rij is een echte post, dus een piek in de trendlijn hierboven vertaalt zich naar een specifiek stuk content in plaats van een gok. De type-badge op elke rij gebruikt hetzelfde vocabulaire als de filterchips, zodat de tabel en de rest van het rapport dezelfde taal spreken.

Formats op Facebook vergelijken werkt alleen als je elk beoordeelt op wat het moet doen. Een linkpost is gemaakt om mensen van Facebook weg te leiden en bereikt daardoor meestal minder mensen, maar levert veel meer klikken op; een Reel is gemaakt om te reizen en bereikt vaak ver voorbij de mensen die de pagina volgen; een Story is kortstondig en klein, met opzet. Een contenttype selecteren herberekent de scorekaarten, de trend, de mix en elk tabblad, en een type waarvoor in de periode niets is gepubliceerd, zegt dat expliciet in plaats van een leeg paneel te tonen.

Facebook biedt zeven reactietypen, en die betekenen niet hetzelfde. Het tabblad Reacties tekent elke post als een gestapelde balk over Vind ik leuk, Vind ik geweldig, Haha, Wauw, Dierbaar, Verdrietig en Boos, en telt ze op in een tabel waarin de aantallen precies optellen tot het totale aantal reacties op de post en de percentages tot honderd. De sfeer staat naast elke rij in plaats van verstopt in één interactiecijfer, want een post die vooral Vind ik geweldig oogst, zegt iets anders dan een post die vooral Boos oogst – en beide zouden er in een rapport dat alleen interacties publiceert, hetzelfde uitzien: een goede maand.

Datzelfde tabblad rapporteert de vier negatieve feedback-acties die Facebook aan een post toeschrijft: de post verbergen, alles van de pagina verbergen, de pagina rechtstreeks vanuit de post ontvolgen, en de post als spam melden. Elke actie wordt getoond per post en als aantal per duizend bereikte mensen, wat ze vergelijkbaar maakt tussen een grote en een kleine post. Aanhoudend verbergen bij één contenttype is het duidelijkste vroege signaal dat een pagina te vaak post, of aan mensen die nooit de doelgroep waren – en dat signaal verschijnt vaak weken voordat het aantal volgers erop reageert.

Een videoweergave op Facebook is geen enkel cijfer, en het grootste ervan citeren is precies hoe videorapportage haar geloofwaardigheid verliest. Het tabblad Video rapporteert de hele trechter die elke videopost doorloopt: weergaven, weergaven van 3 seconden, weergaven van 1 minuut en de kijkers die het einde haalden, met daarbij de lengte van de video, de gemiddelde kijktijd in seconden en het aandeel weergaven met geluid aan. Drie seconden is de ruimste telling die Facebook publiceert en een minuut de strengste – beide naast de speelduur zien, maakt van een kaal weergavecijfer iets waar een accountteam mee verder kan.

Het rapport is ook eerlijk over zijn eigen grenzen. Een weergave van 1 minuut kan niet bestaan bij een video die korter is dan een minuut, dus korte Reels en Stories tonen er geen in plaats van een verzonnen cijfer – de kolom toont een streepje, met een toelichting waarom. Is het aandeel met geluid aan laag, dan schrijft het argument voor ondertitels en een visuele opener zichzelf; zakt de gemiddelde kijktijd al ver voor het einde in, dan zit de oplossing in de eerste seconden, niet in de lengte. Elke videopost krijgt een kaart met de trechter als balken, en de tabel eronder rangschikt ze.

Content is maar de helft van wat een Facebook-pagina doet. Het tabblad Paginaacties rapporteert de call-to-actions die mensen op de pagina zelf ondernemen – klikken op de websiteknop, telefoontjes, tikken op de routebeschrijving, Messenger-gesprekken en e-mailklikken – met paginaweergaven ernaast, telkens als totaal, als aantal per duizend bereikte mensen en als aandeel van alle acties. Klikken op de websiteknop worden bewust los gehouden van de linkklikken die een post oplevert, omdat het andere gebeurtenissen zijn met andere eigenaren, en ze samenvoegen tot één cijfer vleit stilletjes de zwakkere van de twee.

Het tabblad Fans online tekent een raster van zeven dagen bij vierentwintig uur met hoeveel van de paginafans elk uur op Facebook waren, markeert het drukste uur en de drukste dag, en kan omschakelen naar een gewone tekstlijst met de drie drukste uren per dag, zodat dezelfde bevinding ook zonder kleur leesbaar is. Het wordt beschreven voor wat het is: een telling van wie er is, geen belofte dat een post die mensen ook bereikt. Zo gebruikt is het een planningsargument dat een accountmanager in een gesprek kan maken, gebaseerd op deze pagina en niet op een algemeen onderzoek.