Bing Webmaster Tools dla agencji: drugi indeks wyszukiwania w raporcie klienta

Pozycje w wynikach zależą od indeksu, więc lista zapytań jest tu osobnym zbiorem danych, a nie mniejszą kopią innej wyszukiwarki. Każdy wiersz niesie typ wyszukiwania, z którego pochodzi, obok kliknięć, wyświetleń, współczynnika klikalności i pozycji, a frazy markowe siedzą obok fraz głównych, więc od razu widać, ile popytu to rozpoznawalność marki, a ile to zdobyta widoczność. Od frazy, która ląduje tu tuż za pierwszą stroną, realny ruch dzieli często jedna runda pracy nad treścią.

Tabela stron odpowiada na drugie pytanie: które adresy URL faktycznie zbierają te kliknięcia. Ponieważ obie tabele dzielą ten sam filtr typu wyszukiwania i ten sam zakres dat, strona napędzana obrazami i strona napędzana newsami przestają być liczone jako jedna historia. Strona, która działa tutaj, a nie gdzie indziej – albo odwrotnie – to zwykle problem z crawlowaniem, kanonicznym adresem albo świeżością treści, a diagnozę tego daje kolejna sekcja.

Pozycje są czysto teoretyczne dla adresów URL, które nigdy nie trafiły do indeksu. Widok pokrycia dzieli każdy znany adres URL na zaindeksowane, zcrawlowane, ale niezachowane, wykluczone i błędne, a potem porządkuje powody wykluczenia stojące za tymi kategoriami – reguły robots, znaczniki noindex, alternatywne adresy kanoniczne, przekierowania, duplikaty treści, obsługę parametrów i niski priorytet crawlowania. Zgłoszone pliki mapy witryny stoją obok, z liczbą zgłoszonych i zaindeksowanych adresów oraz statusem dla każdego pliku, więc domyka się pętla między tym, co zgłoszono, a tym, co przyjęto.

Crawlowanie pokazuje drugą połowę: ile zapytań wysłał robot, ile stron faktycznie dzięki nim osiągnął, jaki był średni czas odpowiedzi serwera i każdą porażkę pogrupowaną według rodzaju – nie znaleziono, błędy serwera, blokady robots, pętle przekierowań, przekroczenia czasu i błędy DNS. Czas odpowiedzi należy do tego widoku, bo ogranicza to, ile robot zdąży pobrać w jednej sesji – a to właśnie dlatego wolny serwer po cichu spowalnia odkrywanie nowych treści.

Dane o linkach to zawsze tylko próbka sieci, a tę próbkę zbiera inny robot niż ten, na który powołuje się większość agencji. To czyni ją prawdziwą drugą opinią: łączna liczba linków zewnętrznych, liczba unikalnych domen odsyłających i liczba stron w witrynie, które je przyciągają, a do tego najsilniejsze domeny uszeregowane według tego, ile linków wnosi każda z nich i na ile Twoich stron wskazuje.

Teksty kotwic idą obok, bo słowa, które inne witryny wybierają przy linkowaniu, współtworzą to, na co strona ostatecznie się pozycjonuje. Czytane razem, oba widoki dają działaniom link buildingowym uczciwy punkt startowy w tej wyszukiwarce: profil, od którego zaczynamy, domeny już pokryte i to, czy nowe linki trafiają na strony, które naprawdę tego potrzebują.

To część zestawu narzędzi, dla której nie ma odpowiednika w drugiej wyszukiwarce: analiza on-page zcrawlowanej witryny, która zwraca nazwane problemy, a nie surowe metryki. Brakujące opisy meta, brakujące albo zdublowane znaczniki h1, obrazy bez atrybutu alt, strony poniżej sensownej liczby słów, brakujące znaczniki kanoniczne, łańcuchy przekierowań, brak deklaracji języka i wolne odpowiedzi – każdy z nich przychodzi z wagą i liczbą stron, których dotyczy.

To właśnie ta liczba czyni sekcję użyteczną komercyjnie. Problem na czterech stronach to popołudnie pracy; ten sam problem na dziewięćdziesięciu to projekt, który warto wycenić – a filtr wagi pozwala opiekunowi klienta rozdzielić jedno od drugiego na oczach klienta. Ponieważ każda rekomendacja nazywa regułę, którą strona łamie, naprawa trafia do dewelopera bez etapu tłumaczenia, a kolejny skan jest dowodem, że praca zadziałała.

Popyt organiczny rzadko rozkłada się tak, jak zakłada media plan. Widok krajów porządkuje każdy zgłoszony rynek według kliknięć albo wyświetleń, z paskiem udziału oraz współczynnikiem klikalności i średnią pozycją, jakie zdobywa każdy rynek, więc witryna, która po cichu dobrze pozycjonuje się poza swoim rodzimym terytorium, pojawia się jako fakt, a nie przeczucie. Czytany razem z tabelą zapytań, to zwykle najszybsza droga do luki w tłumaczeniu, hreflang albo treści regionalnej, którą warto wycenić jako pracę.

Każdy widok tutaj jest ograniczony do jednego klienta i prezentowany w barwach Twojej agencji, obok płatnego raportowania Microsoftu i reszty raportowania organicznego w tej samej przestrzeni roboczej, więc rozmowa międzykanałowa nigdy nie potrzebuje drugiej karty. Filtr typu wyszukiwania, zakres dat i eksport działają tak samo, jak w każdym innym raporcie, którego już używa Twój zespół. Przestrzeń robocza dostarcza strukturę i prezentację; połączenie źródła danych pozostaje osobnym krokiem, wykonywanym raz na konto klienta.