Kampania drip e-mail dla agencji: wysyłka ze zweryfikowanego nadawcy klienta

Domena nadawcza klienta jest dodawana w jego ustawieniach danych, publikuje się jej rekordy DNS, a panel pokazuje domenę jako aktywną, gdy zostaną zweryfikowane. Uruchomienie nie wystartuje z adresu, który nie znajduje się na liście adresów „From” zweryfikowanej domeny ani nie jest pojedynczym adresem zweryfikowanym osobno, a kontrola odbywa się ponownie przed każdą paczką, więc nadawca usunięty w międzyczasie zatrzymuje uruchomienie, zamiast pozwolić, by poczta wyszła skądinąd.

Poczta jest podpisywana DKIM dla domeny klienta przez rekordy opublikowane w jej własnym DNS, a odbicia wracają na jej subdomenę, więc nadawca, którego widzi odbiorca, jest nadawcą klienta, a nie agencji ani platformy. Pojedynczy zweryfikowany adres jest akceptowany dla klientów, którzy nie mogą edytować DNS, ale nie ma podpisu DKIM, a sam panel ostrzega przed gorszym trafianiem do skrzynki odbiorczej. Panel domen odrzuca domeny darmowej poczty, takie jak Gmail, a gdy dodajesz domenę główną, podpowiada osobną subdomenę na pocztę marketingową, która oddziela reputację kampanii od codziennej poczty klienta.

Planowanie liczy, kto mógłby dostać e-mail. Wysyłka ustala odbiorców od nowa, gdy pierwszy e-mail faktycznie wychodzi, więc zaplanowane uruchomienie dociera do osób, które kwalifikują się w danym dniu, a nie do tych, które kwalifikowały się, gdy ktoś wybierał datę. Każda kolejna wiadomość trafia potem do osób, do których dotarła poprzednia, sprawdzonych ponownie pod kątem wypisań i oznaczenia „Do Not Disturb” na samym leadzie. Jeden zestaw reguł działa przy kontrolach uruchomienia, liczeniu odbiorców i wysyłce, więc liczba, która została zaakceptowana, i liczba, która idzie w świat, są wyliczane jednym sposobem.

Każdy kontakt, który grupa odbiorców wybiera, ale wysyłka musi pominąć, jest liczony z powodem: brak adresu e-mail, adres nieprawidłowy, duplikat adresu już policzonego, rezygnacja z e-maili tego klienta (twarde odbicia i skargi dołączają do tej listy tam, gdzie zapisywane są potwierdzenia dostarczenia), oznaczenie „Do Not Disturb” na leadzie albo na innym leadzie z tym samym adresem, albo lead z zapisanej listy, której osoba uruchamiająca nie może zobaczyć. Filtr lub segment wskazujący ograniczoną listę CRM nie przechodzi kontroli. Uruchomienie podaje podsumowanie w jednej linii, na przykład „37 left out (unsubscribed 21, do not contact 9, invalid 7)” (37 pominiętych: 21 wypisanych, 9 „nie kontaktować”, 7 nieprawidłowych).

Szablony przyjmują znaczniki personalizacji („merge tags”) dla imienia, nazwiska, pełnego imienia i nazwiska, firmy, miasta i własnego linku do rezygnacji odbiorcy. Są wypełniane dla każdego odbiorcy na serwerze i zabezpieczane pod miejsce, w które trafiają, także w linkach, więc imię nigdy nie zmieni tego, dokąd prowadzi link. Znacznik, którego produkt nie zna, jest wypełniany niczym i zgłaszany wcześniej w kontroli „Unknown merge tags” (nieznane znaczniki), która zamienia literówkę w ostrzeżenie zamiast w zabłąkany znacznik w czyjejś skrzynce.

Pierwszy e-mail może mieć do trzech tematów wiadomości, co daje test A/B. Temat wybiera stałe obliczenie na adresie odbiorcy, więc udziały wychodzą mniej więcej równe, a ta sama osoba zawsze dostaje ten sam temat, niezależnie od tego, ile przebiegów zajmie wysyłka. Kolejne wiadomości mają po jednym temacie. Podział wyznacza arytmetyka, a nie los, i nikt nie ogłasza za Ciebie zwycięzcy, bo strona Uruchamianie nie pokazuje otwarć ani kliknięć.

Każdy e-mail dostaje własny link do rezygnacji, dodawany na trzy sposoby: jako widoczna linia stopki w HTML, jako linia w części tekstowej oraz jako standardowe nagłówki List-Unsubscribe i List-Unsubscribe-Post, dzięki którym aplikacja pocztowa może zaoferować przycisk jednego kliknięcia. Szablon napisany jako zwykły tekst nie ma części HTML, więc dostaje linię tekstową i nagłówki. W zaprojektowanym szablonie link „Unsubscribe” w stopce, zostawiony pusty albo ustawiony na #, jest przekierowywany na własny link odbiorcy, a każdy inny link ustawiony na # wywołuje ostrzeżenie w kontrolach.

Otwarcie linku pokazuje stronę potwierdzenia z częściowo ukrytym adresem. Rezygnację zapisuje dopiero naciśnięcie jej przycisku albo jedno kliknięcie w aplikacji pocztowej, więc skaner bezpieczeństwa, który pobiera link, nikogo nie wypisze przez przypadek. Zapis jest prowadzony na klienta i adres i obowiązuje w każdej kolejnej kampanii tego klienta, a następny krok kampanii drip sprawdza go ponownie, zanim cokolwiek zostanie wysłane.

Gmail i Yahoo wymagają od nadawców dużej liczby wiadomości uwierzytelniania poczty przez SPF, DKIM i DMARC, oferowania anulowania subskrypcji jednym kliknięciem i utrzymywania niskiego wskaźnika spamu. Dla zweryfikowanej domeny nadawczej pierwszą część obejmuje panel. Podaje rekordy DKIM, dzięki którym każda wiadomość jest podpisywana dla własnej domeny klienta, subdomenę odbić z własnymi rekordami MX i SPF oraz rekord DMARC zaczynający się od p=none. Ten ostatni rekord jest oznaczony jako zalecany, a nie wymagany, więc domena weryfikuje się bez niego. Od nadawców dużej liczby wiadomości oczekuje się jednak, że go mają, więc i tak warto go opublikować.

Drugą część wbudowano w każdą wysyłkę. Każdy e-mail ma nagłówki jednego kliknięcia i link do rezygnacji w treści, a lista jest czytana ponownie przed każdą paczką, więc rezygnacja jest respektowana przy następnej paczce i w każdym kolejnym kroku. Po Twojej stronie zostają trzy zadania: przechowywanie dowodu zgody ludzi na kontakt ze strony klienta, publikowanie, a później zaostrzanie rekordu DMARC, i pilnowanie skarg. Strona Uruchamianie liczy, co wyszło, co się nie udało i co czeka, krok po kroku, i nie pokazuje wskaźnika skarg. Tam, gdzie zapisywane są potwierdzenia dostarczenia, skarga wpisuje też adres na listę rezygnacji klienta, ale sam wskaźnik odczytuje się w narzędziach dostawcy skrzynek. Jeśli rośnie, warto wstrzymać kolejne uruchomienie.

Każdy krok jest kolejkowany jako jedna lista z wierszem na osobę, a zapis wysyłki nie przyjmie dwóch wierszy dla tej samej osoby i kroku. Paczka do 100 wierszy jest oznaczana jako „w drodze”, zanim trafi do usługi pocztowej, potem wychodzi po dziesięć sztuk w równym tempie, a wszystko, co niewysłane, wraca do kolejki, jeśli usługa ogranicza tempo albo przestaje działać.

Jeśli wysyłka urwie się w połowie, wiersze, które były w drodze, nie są wysyłane ponownie. Liczą się jako nieudane, z adnotacją, że wysyłki nie dało się potwierdzić, a reszta idzie dalej z kolejki. Ten kompromis jest celowy: odbiorca, którego wiersz oznaczono jako nieudany, traci ten e-mail i kolejne po nim, ale nikt nie dostaje tego samego e-maila dwa razy. Pięć kolejnych przebiegów odrzuconych przez usługę zatrzymuje uruchomienie i podaje, ile wyszło, a ile nie.

Wybierasz „Send now” (wyślij teraz) albo „Schedule” (zaplanuj) i ustawiasz czas pierwszego e-maila we własnej strefie czasowej, od minuty do 90 dni naprzód. Uruchomienie rozpoczyna osoba z dostępem do edycji w Bibliotece i uprawnieniem „Publish”. Osoba, która ma tylko dostęp do edycji, prosi o uruchomienie, a osoba publikująca akceptuje je w sekcji Zespół > Akceptacje, najpierw uruchamiając kontrole ponownie na swoich uprawnieniach. Obie drogi wymagają dostępu do CRM klienta, bo odbiorcami są jego kontakty.

Dopóki uruchomienie e-mail trwa, a strona jest widoczna, odświeża się sama co 20 sekund i pokazuje krok, ile wiadomości wyszło i kiedy jest termin następnej. „Cancel” (anuluj), do którego potrzebne jest uprawnienie „Publish”, zatrzymuje wysyłkę przed następną dziesiątką, a wysłane już e-maile pozostają wysłane. Nie ma pauzy: uruchomienie kończy się, nie udaje się albo zostaje anulowane, a anulowany plan można uruchomić ponownie, z ostrzeżeniem, ile osób wcześniejsze uruchomienie już objęło.