Checklista kampanii reklamowej przed uruchomieniem w Google i Meta

Wybór „Launch” na gotowym planie otwiera okno, które czyta plan jeszcze raz na serwerze i uruchamia kontrole. Każdy wiersz jest zaliczony, jest ostrzeżeniem albo problemem, a problem blokuje główny przycisk okna, dopóki go nie poprawisz. W trakcie kontroli nic nie jest zapisywane, a „Run checks again” (uruchom kontrole ponownie) czyta plan na nowo po edycji. Dla planu Google (sieć wyszukiwania) wiersze egzekwują zasady samego Google: co najmniej 3 różne nagłówki i 2 opisy (dłuższa lista jest przycinana do 15 nagłówków i 4 opisów z ostrzeżeniem), nagłówki do 30 znaków, opisy do 90, pola ścieżki wyświetlanej do 15, słowa kluczowe do 80 znaków i 10 słów, budżet dzienny oraz landing page pod adresem https, który nie jest zaślepką. Aplikacja dokłada własne pułapy: 200 słów kluczowych i osobno 200 wykluczających w jednym uruchomieniu, a także limity tego, co może dodać grupa targetowania.

Plan Meta jest sprawdzany pod kątem tego, co da się sprawdzić bez Meta: cel, tekst główny, obraz lub wideo, czytelny budżet, a w planach „Sales” (sprzedaż), „Leads” (pozyskiwanie leadów) i „Traffic” (ruch) także landing page. Kontrola jest równie szczera co do tego, czego nie widzi. Nie zajrzy do konta reklamowego, więc plan Google ze strategią ustalania stawek opartą na konwersjach dostaje ostrzeżenie, by przed włączeniem kampanii sprawdzić na koncie działanie powodujące konwersję. Plany Performance Max, Demand Gen, Sieć reklamowa (Display) i Zakupy kończą się na komunikacie, że to tylko plan, bo jedynym typem Google, który uruchomienie obsługuje, jest sieć wyszukiwania.

Plan Meta jest budowany ręcznie z eksportu, jak każde uruchomienie kampanii płatnej. Eksport odwzorowuje łańcuch obiektów Meta: kampania, której cel wynika z typu planu („Sales”, „Leads”, „Traffic”, „Awareness” (świadomość) lub „Engagement” (zaangażowanie)), zestaw reklam z budżetem i krajami, kreacja reklamy z tekstem i linkiem oraz sama reklama. Każdy status jest ustawiony jako wstrzymany. Identyfikatory, których aplikacja nie może znać, zostają puste, a wyeksportowany plik wymienia je jako brakujące: konto reklamowe, strona na Facebooku, piksel lub zbiór danych dla „Sales” i „Leads” oraz skrót (hash) każdego obrazu. Eksport zaznacza też budżet, bo Meta przyjmuje go w walucie konta, w najmniejszych jednostkach.

Te ostrzeżenia warto przeczytać, zanim powstanie zadanie. Meta pyta przy każdej kampanii, czy dotyczy ona kredytów, zatrudnienia, mieszkalnictwa albo kwestii społecznych, wyborów lub polityki, a eksport planu nie deklaruje żadnej z tych kategorii, więc plan z któregoś z tych obszarów wymaga deklaracji złożonej w Menedżerze reklam. Plan z grupą targetowania z Biblioteki eksportuje zamiast tego kategorię zadeklarowaną w tej grupie. Dla mieszkalnictwa, zatrudnienia i kredytów zawężony przedział wieku, jedna płeć albo kody pocztowe w grupie to problem, który blokuje uruchomienie. Budżet całkowity ostrzega, że Meta oczekuje daty zakończenia, której eksport nie może zawierać, a utm_source równe google w planie Meta ostrzega, że leady zostałyby przypisane do niewłaściwego kanału. Jeśli pole celu planu i jego typ kampanii się rozmijają, eksport kieruje się typem i mówi o tym wprost.

Kampanie płatne wychodzą dziś na żywo ręcznie. Dla osoby publikującej główny przycisk nazywa się „Create launch task” (utwórz zadanie uruchomienia). Zamraża zaakceptowany plan jako specyfikację i zatrzymuje uruchomienie w stanie „Waiting for manual launch” (czeka na ręczne uruchomienie). Dla Google (sieć wyszukiwania) specyfikacja zawiera każdy nagłówek, opis, słowo kluczowe i wykluczające słowo kluczowe wraz z typem dopasowania, a także lokalizacje, języki, budżet dzienny, strategię ustalania stawek i landing page. Dla Meta jest to eksport kampanii, zestawu reklam, kreacji reklamy i samej reklamy, z każdym statusem ustawionym jako wstrzymany i z identyfikatorami, których aplikacja nie może znać, pozostawionymi pustymi i wypisanymi. „Export spec (JSON)” (eksport specyfikacji) zapisuje plik.

Obok specyfikacji uruchomienie otwiera zadanie w Projektach, zapisane w projekcie „Marketing Plans” tego klienta i nazwane od planu i platformy, jak w przykładzie „Launch Spring Blend Search on Google Ads”. Trafia do osoby, która przygotowała uruchomienie albo je zaakceptowała, z wysokim priorytetem, terminem za tydzień i linkiem z powrotem do uruchomienia, a zostaje widoczne tylko dla agencji, więc klient nigdy go nie widzi. Ukończenie zadania niczego nie oznacza jako uruchomionego. Uruchomienie zapisujesz na stronie Uruchamianie, dzięki czemu odhaczone pole i działająca kampania nigdy się nie mylą.

Dostęp do edycji w Bibliotece klienta wystarcza, żeby uruchomić kontrole i poprosić o uruchomienie. Samodzielne rozpoczęcie uruchomienia wymaga dodatkowo uprawnienia „Publish”, a zaakceptowanie prośby albo zapisanie uruchomienia wymaga uprawnienia „Publish” dla tego klienta. Gdy osoba z dostępem do edycji wybierze „Request launch approval” (poproś o akceptację uruchomienia), uruchomienie czeka jako „Awaiting approval” (czeka na akceptację), w Projektach otwiera się zadanie „Approve launch”, osoby publikujące tego klienta dostają informację w dzwonku, a zgodnie z ich ustawieniami powiadomień – do pięciu z nich także e-mail, i prośba pojawia się w zakładce „Launches” w sekcji Zespół > Akceptacje. Osoba, która poprosiła, może ją wycofać, dopóki czeka.

Osoba publikująca otwiera prośbę, uruchamia kontrole jeszcze raz ze swoimi uprawnieniami i albo ją akceptuje, albo odrzuca. Akceptacja zapisuje, kto jej udzielił, zamraża specyfikację ponownie na podstawie kontroli osoby akceptującej i przenosi uruchomienie do „Waiting for manual launch”, z nowym zadaniem dla osoby akceptującej i z osobą, która poprosiła, jako obserwującą. Odrzucenie wymaga pisemnego uzasadnienia, które może przeczytać osoba, która poprosiła. Akceptacja planu jest sprawdzana w tym momencie jeszcze raz, więc prośba nie może uruchomić treści, która zmieniła się od chwili, gdy widziały ją osoby weryfikujące.

Strona czyta jednego klienta naraz przez przełącznik klienta, a wybór „Wszyscy klienci” prosi o wskazanie jednego. Otwierają ją cztery liczniki: „Ready to launch”, „Awaiting launch approval”, „In progress” i „Completed” (gotowe do uruchomienia, czeka na akceptację uruchomienia, w toku, zakończone). Potem trzy listy. „Ready to launch” zawiera plany zaakceptowane w obecnym kształcie, bez trwającego uruchomienia. „Launches” wymienia najpierw prośby czekające na akceptację, potem uruchomienia w toku, potem zakończone, od najnowszych, do stu, i informuje o tym, gdy istnieją starsze. „Not ready yet” zawiera plany czekające na akceptację, odesłane albo zmienione po akceptacji.

Każdy wiersz ma chip ze statusem i prostą linię: „Awaiting approval”, „Waiting for manual launch”, „Launched”, „Declined” lub „Canceled”, a do tego kto poprosił i jak dawno temu. Plan, którego ostatnie uruchomienie anulowano albo odrzucono, mówi o tym w swoim wierszu „Ready”, zamiast wyglądać na nietknięty. Otwarte uruchomienie pokazuje plan, z którego powstało, kto o nie poprosił i kto je zaakceptował, najważniejsze fakty zamrożonej specyfikacji, kontrole, które przeszło, i oś czasu.

Gdy kampania istnieje już w platformie reklamowej, osoba publikująca otwiera uruchomienie i wybiera „Mark as launched” (oznacz jako uruchomione). Jako link można dołączyć adres https kampanii, notatka może mieć do 2000 znaków, a oba pola są opcjonalne. Wiersz pokazuje „Launched”, zadanie zamyka się z komentarzem, plan w planerze ma status „Active”, a osoba, która poprosiła, i osoba akceptująca dowiadują się o tym, chyba że zapisały uruchomienie same. Oś czasu zachowuje, kto co zrobił i kiedy, w strefie czasowej oglądającego.

Zamrożoną specyfikację warto traktować jak miarę. Zanim oznaczysz uruchomienie, porównujesz z nią kampanię w Google Ads albo w Menedżerze reklam Meta: budżet, lokalizacje, słowa kluczowe, stawki i landing page. Jeśli platforma wymusiła zmianę, wpisujesz w notatce, jaką, żeby zapis pokazywał zarówno to, co zaakceptowano, jak i to, co poszło na żywo. Jeśli kampania nigdy nie powstanie, anulujesz uruchomienie, a plan wraca na listę gotowych. Strona nie zagląda do konta reklamowego, więc „Launched” to oświadczenie osoby, a nie potwierdzenie platformy.